Hoop in leven en in dood
Tijd voor een update. Niet dat ik zoveel te melden heb voor de buitenwereld, maar wel omdat ik het nodig heb om terug te kijken op de afgelopen twee maanden en alles even te ordenen. Mijn nieuwe hobby is gelukkig geen "blauwe maandag" actie gebleken; inmiddels ligt de kast vol met zelfgemaakte broeken en kussenslopen.
Ook is er eindelijk een update over mijn bank. Na dertien weken wachten en een ingewikkelde operatie met een steigerlier om hem buitenom omhoog te krijgen, staat hij eindelijk in de woonkamer. Mijn lichaam komt er helemaal tot rust op. In het hospice ben ik inmiddels ook alweer twee maanden wekelijks aanwezig bij de vergaderingen, en ik pak langzaam weer wat losse klusjes op. Het voelt goed om daar weer een beetje onderdeel van te zijn.
Maar de afgelopen weken hebben ook een zware keerzijde. Mijn hoofd gaat weer alle kanten op en het kost veel moeite om door te gaan. Soms ben ik alleen maar aan het vliegen en de deur uit aan het gaan om te vluchten voor mijn eigen gedachten. Als de onrust zo tekeergaat, kan ik er bijna geen woorden aan geven in gesprekken met anderen.
De laatste dagen zijn extra pittig. Douchen, boodschappen doen of zelfs maar kleding uitzoeken voelt als een onmogelijke opgave. Op zulke dagen wordt de hoop op het leven minder en de gedachte aan de dood sterker. Ik ben constant op zoek naar manieren om de hoop op het leven te vergroten, maar het is simpelweg lastig nu. Ik hoop dat de oorlog in mijn hoofd weer onder controle komt en dat ik niet meer hoef te vluchten, maar bewust kan kiezen om de deur uit te gaan.
Muziek is momenteel mijn weg om dichter bij God te komen en om Zijn rust te vragen. Ik zing mee dat Hij mijn hoop is, in leven en in dood. Hoe slecht de dagen ook zijn, die wetenschap biedt een vorm van houvast. De nummers die ik momenteel veel luister, heb ik verzameld in een lijst.