Verhuisstress...

Gepubliceerd op 7 september 2019

Komende week is het zover, ik ga eindelijk verhuizen. Het staat al 3 maanden in mijn agenda, de verhuisdag. In de afgelopen maanden heb ik al een hoop voorwerk gedaan, maar deze week kon het echte inpakken beginnen. En wat heb ik mij hierop verkeken.

Omdat ik de afgelopen week al niet zo lekker in mijn vel zat, was het erg lastig om gestructureerd in te pakken. Wat heb ik nog nodig, wat kan in dozen? Ik zag het niet meer. Het enige wat ik in mijn hoofd had, was dat ik voor de verhuisdatum alles ingepakt moet hebben. Maar hoe...

Gelukkig kwam mijn begeleidster afgelopen dinsdag. Binnen een uur hadden we alle spullen in de woonkamer ingepakt in dozen. Er kwam weer rust en structuur. Alle dozen bij elkaar en de spulletjes die ik nog nodig heb netjes op het dressoir en in de kast.

Mensen zeggen mij heel vaak dat als ik hulp nodig heb, ik het gewoon moet vragen. Tja, maar wanneer ga je het dan vragen? Afgelopen donderdag kwam de chaos in mijn hoofd weer terug. Voor mijn idee moest er nog superveel gebeuren, terwijl dit eigenlijk alleen nog de badkamer en de slaapkamer was.

Ik had alle moed bij elkaar verzameld en een vriendin gebeld: heb jij wat te doen vandaag? Wil je mij helpen inpakken? En voor ik het wist had ze al ja gezegd. De hele middag zijn we rustig aan gaan inpakken en nu ben ik zo goed als klaar voor de verhuizing. De hulptroepen zijn geregeld en er is besproken wat ik van de verhuisdag verwacht. Ik kan nu met een geruster hart de laatste dagen tegemoet gaan.