De verhuizing

Gepubliceerd op 21 september 2019

Inmiddels woon ik alweer 1,5 week in mijn nieuwe huisje, en ben ik aardig aan het settelen. Het wennen gaat mij makkelijker af dan ik had gedacht. Beetje bij beetje wordt het steeds meer van mij.

De verhuisdag was wel heftig voor mij. Ik kon 's morgens om 09:30 uur de sleutels ophalen, en ik zou binnen één dag volledig verhuizen. Toen ik om 10 uur terugkwam in mijn “oude” huis waren er al 5 mensen gearriveerd om te helpen. Gelukkig was het meeste al ingepakt, want door de stress had ik geen idee meer wat ik kon doen.

Samen met één van de hulptroepen heb ik eerst de katten verhuisd. Dit vond ik het belangrijkste: dat de katten veilig waren en geen kans hadden om te ontsnappen. Vervolgens ben ik naar mijn nieuwe huis gegaan en bleven de anderen in mijn oude huisje om alles in te laden. Ik ging sjouwen in mijn nieuwe huis. Dit werkte voor mij prima; ik hoefde niets in of uit te pakken. Alleen maar sjouwen, duidelijker kon niet.

Halverwege de dag kwam mijn beste vriendin ook helpen. Zij wist precies hoe ik alles had ingericht en ze begon de dozen in de keuken uit te pakken en de kastjes in te richten. Dit heeft mij zoveel rust gegeven. Om 6 uur 's avonds waren al mijn spullen over. Mijn bed stond in elkaar en was opgemaakt.

Ik besefte mij pas de volgende dag dat het verhuizen nu pas echt begon: verven, dozen uitpakken, inrichten. Langzaam maar zeker ben ik bezig met de kamers. Wat mij betreft duurt het nog een half jaar voordat de logeerkamer klaar is; voor nu is het heel fijn dat het een 'wachtkamer' is voor dozen. Ik ben blij dat ik alleen woon en alles op mijn eigen tempo kan doen.