De reis naar mijn diagnose

Gepubliceerd op 10 juli 2019

Sinds mijn jeugd weet ik al dat er iets "mis" is in mijn hoofd, maar wat... Op de basisschool was ik een aanwezig dametje, iedereen wist wie ik was, maar vrienden maken was erg lastig. Ik voelde mij vaak buitengesloten en leerde mijzelf om niet afhankelijk te zijn van anderen. Dit had voordelen, maar vooral nadelen. Ik voelde mij vaak alleen en niet begrepen, ik vond dat ik alles zelf moest kunnen doen. Door de jaren heen bouwde ik een muur op rond mijn kwetsbaarheid. Huilen was geen optie, maar een grote mond wel.

In het eerste jaar van het vwo was dit niet meer vol te houden. Als nieuweling op een grote school, tussen allemaal vreemde mensen en nieuwe dingen, kon ik mij moeilijk staande houden. Thuis begon ik mij steeds meer af te zonderen op mijn kamer, en op school was ik een makkelijk slachtoffer om te pesten. Na 2 maanden volhouden kon ik het niet meer aan en kreeg ik last van depressieve gedachten. Ik gaf dit aan op school, en al vrij snel zat ik voor het eerst bij de psycholoog.

De reis naar mijn diagnose

Eind vorig year ging het weer mis. Ik was inmiddels gestopt met mijn werk, en de muren kwamen op mij af. Doordat ik nergens meer kwam en geen verplichtingen meer had, ging mijn gevoel met mij aan de haal. Het ging zelfs zover dat ik ernstig suïcidaal was, en een gevaar vormde voor mijzelf. Ik ben bij mijn vrienden blijven slapen, en de volgende dag hebben we samen contact gezocht met mijn huisarts.

Er werd direct besloten dat het zo niet verder kon. Er werd besloten dat ik zou starten met IHT therapie. IHT staat voor Intensive Home Treatment. Het doel van IHT is om de crisis die is ontstaan op te lossen en je te helpen bij je herstel. Meerdere dagdelen per week ga je bezig met het plannen van je dagen, en ga je samen met de groep activiteiten ondernemen.

Begin februari maakte ik kennis met mijn psycholoog, een top wijf die mij op de juiste manier wist te benaderen. Na vele vragenlijsten en gesprekken was het op 13 maart zover. Eindelijk hoorde ik wat mij "mankeerde". Ik kreeg de diagnose: borderline persoonlijkheidsstoornis.

Een diagnose die veel duidelijkheid gaf over het verleden. Een diagnose die mij zal helpen in de toekomst. Eindelijk verder met mijn leven, stap voor stap mijzelf beter leren kennen. Leren omgaan met de wereld om mij heen en weten dat ik er mag zijn!