De donkere dagen

Gepubliceerd op 16 november 2019

De wintertijd is begonnen en ik begin het te merken. De lange donkere avonden, de winter in aantocht en de feestdagen voor de deur. Afgelopen week waren mijn eerste officiële werkdagen. Dit was superleuk, maar oh zo vermoeiend.

Zodra de zon wegzakt rond vijf uur, begint de strijd. Wat ga ik de hele avond doen? Moe van het werk en alle indrukken, beland ik vaak op de bank voor de tv. Waar ik voorheen een avondmens was, ben ik dat nu helemaal kwijt. Zodra het donker wordt, krijg ik nauwelijks nog wat gedaan.

In bed gaat het malen door. Het gevoel van eenzaamheid gaat overheersen en meestal eindig ik huilend vol zelfmedelijden. Ik weet dat het onzin is en dat ik trots op mijzelf mag zijn, maar als ik daar alleen lig, voel ik me gewoon kut.

En dan de feestdagen... Sinterklaas, kerst, oud en nieuw. Dagen waarop het de gewoonte is om samen te zijn met mensen van wie je houdt. Juist het idee dat deze dagen eraan komen, geeft mij nog meer het gevoel van alleen zijn. De wintermaanden zijn zwaar, maar ik ben me nu nog bewuster van wat het met mij doet.

Ik probeer leuke activiteiten te plannen en te genieten van de hele kleine dingen. Gelukkig weet ik wel dat het altijd slechter kan dan dat het nu gaat.